от 1. Киши номига номуносиб, уни салбий жиҳатдан кўрсатадиган белги; камчилик, иллат, қусур, айб.
Унинг бир нуқсони — ёлғончилиги.
Қизини ер-кўкка ишонмаган, унинг бутун нуқсонларини бир фазилат деб билган онаси бу қизни катта шавкат ва дабдаба билан узатишни орзу қилар эди. — Ойбек, Танланган асарлар
2. Жисмоний ёки руҳий камчилик, иллат.
Унинг бир нуқсони бор: сал оқсаб юради.
3. Сифат жиҳатидан етишмовчилик, камчилик, кам-кўст.
Ёғочнинг нуқсонлари. Ишдаги нуқсонлар.