ot 1. Oʻzini tanitmaslik yoki himoya qilish uchun yuzga tutiladigan, kiyiladigan narsa; maska.
Karnaval niqobi.
Ungur qaziyotgan boyoqishlarning yuzlari chaqmoqdan yara, gʻurra boʻlib ketibdi, shuni tutib olib ishlashsin, deb qildim, — dedi Qudrat, temir niqobni chollarga uzatib. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
Ey mohtob, ochgil niqob, Karnavalda yangrar soz. — T. Toʻla
2. Maxsus tikilgan jild, qoplama.
Uch derazali katta kabinet, baland suyanchiqli stullarga, yumshoq kreslolarga oq niqob yopilgan. — P. Qodirov, Uch yulduz
3. koʻchma Haqiqatni, haqiqiy hol, qiyofa va shu kabilarni pardalovchi, yashiruvchi narsa, vosita.
Niqobini olmoq.
Ha, uzoq yillar mobaynida [Erkinning otasi] bolshevik niqobida yurgan. — T. Malik, Iblis devori
[Mutavalli] Yuzidagi gʻazab va norozilik alomatlarini joʻrttaga yoʻqotib, yasama shodlik niqobini kiyib olibdi. — S. Ayniy, Esdaliklar
Bu hol [Homidning] sirini ochar, yuzidagi niqobini olishga, raqiblar ila yuzma-yuz kelishga majbur etar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar