Қидирув

от Икки нарсани бир-бирига маҳкамлаш, бириктириш учун қоқиладиган, бир томони учли, иккинчи томони қалпоқли металл ёки ёғоч буюм.

Арава михи. Мих қоқмоқ. Мих урмоқ. Михни суғуриб олмоқ.

Маҳкам ака деразага қоқаётган мих Бувниса холанинг қалбига қадалаётгандай бўларди. — Р. Файзий, Сен етим эмассан

гвоздик

от 1. Этикдўзликда ишлатиладиган махсус ёғоч михча.

Бир куни чол қолипга тортилган кавушнинг тагига михчўп қоқаркан, ўзидан-ўзи қизиқ бир байт ўқиди. — М. Осим, Тилсиз гувоҳ

2. бот. Узун баргли зубтурум.

фл. 1. Икки нарсани бир-бирига мих билан маҳкамламоқ, бириктирмоқ.

Улар тўғонларни тахта ва қозиқларни ёʻниб, михлаб, сим ўраб маҳкамлашар экан, уларга оталар бетиним ҳа-ҳалаб кўмаклашмоқдалар. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

2. кўчма с. т. Кишини гап ёки бошқа ёʻл билан ерида қотирмоқ, мулзам қилмоқ.

Қўлимдан келса, мен ҳозир Ашурни бир сўз билан михлар эдим-у, Ғуломовнинг мушкулини осон қилар эдим. — П. Қодиров, Қадрим

Сенинг бир кунлик иситманг мени ўринга михлайди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар.

фл. 1. фл. ўзл. ва мажҳ.н Михламоқ.

Михланган қопқоқ.

Отабек эсини бошига йиғиб, михланган еридан қўзғалган-да кишилар уйларига қайта бошлаган эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

От, тўрт оёғи ерга михлангандай, қимир этмасди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. кўчма Бутун диққат-эътибори билан қараб қолмоқ, бутунлай берилиб қотмоқ.

Штабдагиларнинг кўзлари кўк ва қизил чизиқлар билан бўялган харитага михланиб қолди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Халойиқ кўзи билангина эмас, бутун фикру зикри билан ҳам мингбошига михланган эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

фл. Михламоқ феълининг орттирма нисбати.