Қидирув

от 1. Бирор ишга яроқлилик, қодирлик; қобилият.

Ўқишга лаёқат. Ишга лаёқати ёʻқ одам

Бой тоғанинг ҳамма юмушларини яхши бажаргани ва меҳнатга лаёқатини, уқувини яққол кўрсатгани учун бой унга [Ёʻлчига] катта ерга чиқиб, пахтада ишлашга буйруқ берган эди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. айн. Истеъдод.

Олимлик узиб еса бўладиган олма эмас. Бунга лаёқат керак — И. Рахим, Ҳилола

сфт. 1. Бирор ишга қобилияти бор.

Бу маҳалда жанг қилишга лаёқатли ёлғиз ўзи қолган эди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

2. айн. Истеъдодли.

Лаёқатли бола.

3. Фойдаланишга, ишлатишга ярайдиган, яроқли.

Элмурод дарахт кесиб, ботқоқликка ётқизишга буйруқ берди. Болтадан бошқа кесишга лаёқатли асбоб ёʻқ эди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

сфт. 1. Бирор ишни бажариш қўлидан келмайдиган; қобилияциз.

Меҳнатга лаёқациз киши.

2. айн. Истеъдодсиз.

н тиб. (active) capacity, competence

1. неспособность

2. непригодность, неприспособленность.