олм. 1. сўр. олм. Умуман, шахс ҳақида (исми, иш-амали ва бошқалар нуқтаи назардан) сўроқни билдиради.
— Ким келди? — Собир. — Мени ким сўради? — Директор.
— Менинг бу ерда эканлигимни ким айтди? — деди Сидиқжон бирпас жимликдан сўнг. — Ўзингиз сўроқлаб билдингизми? Кимдан сўрадингиз? — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
— Хўп, янги очиладиган мактабларда ким ўқийди? — деди бой. — Мусулмон болалари. — Ойбек, Танланган асарлар
— Сиз ўзингиз кимсиз? — Ўғлингиз Низомиддиннинг дўстлариданман. — Мирмуҳсин, Меъмор
— Ювғучи керак бўлса, кадхудонинг уйига бор. Киминг ўлган? — деди чойхоначи қаландарга. — С. Сиёев, Ёруғлик
2. Исми, иш-вазифаси ва бошқалар жиҳатдан аниқ бўлмаган шахсни билдиради.
Шунинг учунми, кўкси зардобга тўлиб, дардини кимга айтишини билмай қолган кезларида, Аваз Мутрибни соғинади, унга кўнгил ёради. — С. Сиёев, Ёруғлик
3. Нисбий олмош вазифасида эргаш гапни бош гапга боғлаш учун хизмат қилади.
Кимнинг билагида кучи бўлса, ким ишнинг ҳавосини олса, ўша зарбдор бўлаверади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
4. Қатор келган бир неча гаплар бошида қўлланиб, бири, баъзиси деган маънони билдиради.
Уларнинг бари жароҳатланган: кими бошини ушлайди, кими белини кўтара олмайди. — Ойбек, Танланган асарлар
Аксарининг уст-боши юпун кимларда похол тиқилган эски калиш, кимларда жағи йиртиқ кавуш, лекин улар шод. — Ойбек, Танланган асарлар
- Ким билади (ёки билсин) Шахс, нарса, воқеа-ҳодиса ва шу кабиларнинг номаълумлиги, аниқ эмаслигини билдиради; билмайман, билмадим (билмасам). Қирғиз Ўроз белбоғига маҳкам чандиб тугилган биттагина сўлкавойни (ким билади, буни қачонлардан бери сақлаб келган у) чиқариб, секингина ташлади. — Ойбек, Танланган асарларОриятли бўлганидан, одамлар юзига тик қарагани уяладими, ким билсин, бу аёлнинг вужудида ўн эркакнинг ор-номуси бор эди. — Т. Ашуров, Оқ от
- Ким айтади сизни (сени) Шахснинг қилган иши, хатти-ҳаракати унга муносиб эмаслигини билдиради, қайд этади. Яшанг-э, сизни ким айтади қишлоқ мухбири деб? — Гулдаста