По запросу «kabir» — результатов: 8: с: Узбекский
1. esk. Kt. Katta, ulugʻ.
Mushtlaring ogʻriydi choʻntaklaringda: sen hamon kichiksan, bu olam — kabir. — Sh. Rahmon
Yolgʻon gapirmoqlik — gunohi kabir! — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
2. Yetimlik yoshidan oʻtgan, balogʻatga yetgan, ulgʻaygan.
Sagʻiri boʻlsin ul xohi kabiri, chuqur fikri hamisha dastgiri. — Habibiy
3. Kabir (erkaklar ismi). •
MEZAR, KABİR Ўлик кўмиладиган жой; гўр, мозор.
1. сирота; 2. малолетний; sagʻir va kabir малолетние и взрослые.
sahro Oʻsimligi juda kam, suvsiz bepoyon dasht, biyobon; choʻl. Sahroyi Kabir. Biydek sahro. Tropiklardan uncha uzoqda boʻlmagan va yogʻingarchilik juda kam boʻladigan jo
zaʼfaron ot Ingichka uzun bargli, toʻq sariq gulli, piyozsimon ildizli oʻsimlik va uning gulidan tayyorlanadigan, ov-qatni xushtaʼm va rangdor qiladigan ziravor. sft. Sap
sag‘ir Hali voyaga yetmagan yetim bola. Sagʻir haqqiga tegib boʻlmas. Sagʻirning haqi — sopqonning oʻqi. Maqol — Desangiz, Oynaxon, oʻzi [Maʼmurjon] bir sagʻir bola, hech
gulshan poet. 1 Gulzor, gulbogʻ, chamanzor. Oh, ajib gulshanda ham boʻlmasa deysan tikan, Odam-ku bu — odamzod, betimsol buyuk, kabir. A. Oripov Sheralixon gulshan bogʻin
