fl. 1. Hayot belgilarini koʻrsatmoq; tetiklanmoq, bardam boʻlib qolmoq; tirilmoq. Bahor — tabiat jonlanadigan fasl.
Kunlar ancha uzayib qoldi, havoning harorati kun sayin koʻtarilib, borliq mavjudot jonlana boshladi. — Gazetadan
Ertalab qishloq aholisi, bahor quyoshining dastlabki iliq nuridan jonlangan jonivorlar singari, oʻrmalab, koʻchaga chiqa boshladi. — A. Qahhor, Oltin yulduz
2. Yengil tortib, harakatga, joʻshga kelmoq; ruhi koʻtarilmoq, ruhlanmoq.
Kumush seskanib oʻziga keldi. Hushdan ajralayozgan bechoralar [qutidor, Oftob oyim] bu holdan soʻng bir oz jonlangandek boʻldilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
U sevgilisi qoʻlidan oʻziga obi hayot oʻtgandek jonlandi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
3. Gavjum, serfayz boʻlmoq.
Kunduz soat birlardan keyin toʻyxona jonlanib qoldi. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari
Kimsasiz, oʻlik koʻringan dasht odamlar bilan jonlanib ketdi. — Mirmuhsin, Meʼmor
4. Ravnaq, rivoj topmoq, yuksalmoq, olgʻa bosmoq.
Ishlar jonlanib ketdi.
Joʻraxon rahbarligida havaskorlik toʻgaraklari, sport ishlari jonlandi. — Nazarmat, Joʻrlar baland sayraydi
5. Qizgʻin tus olmoq, qizimoq.
Suhbat jonlandi.
6. Namoyon boʻlmoq, gavdalanmoq.
Kasal cholning sargʻayib ketgan yuzi, mushtdekkina gavdasi Sherzodning koʻz oʻngida tagʻin jonlandi. — Oʻ. Hoshimov, Nur borki, soya bor.
Koʻzi oldida Dasha xola jonlandi. — S. Karomatov, Oltin qum