ot 1. yoki Javlon urmoq (qilmoq)
2. 1) hozirlik koʻrmoq; otlanmoq; aylanmoq, sayr qilmoq.
Malikayi ayyor, agar tursang soʻzing-da, Sening bilan yoʻlga javlon qilayin. — Gulshanbogʻ
Mana bu ot-arava sizniki, sizga berdim, qani, oʻtirib bir javlon qilib keling. — Oybek, Tanlangan asarlar;
3. 2) astoydil mehnat qilmoq; biror sohada oʻzini koʻrsatmoq.
Birov mehnat frontida javlon urib, ajoyib xotira qoldirsa, birov donishmand sifatida yodgor qoldiradi. — N. Safarov, Olovli izlar;
4. 3) oʻynoqlamoq.
U kuzini yumdi deguncha, xayolida qorabayir javlon qilar, taqalarining toshlarga urilib taqillashi quloqlariga eshitilayotganday tuyulardi. — H. Gʻulom, Maʼshal;
5. 4) koʻrinmoq, namoyon boʻlmoq.
Gʻulomjonning koʻnglida yayragan quvonch bahori koʻzlarida javlon urdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
6. Javlon (erkaklar ismi).
- Javlon koʻzlar Shoʻx, yonib turgan koʻzlar. Bodom qovoqlari ostidagi javlon koʻzlari mamnun-mamnun kuladi, yuzlari kuladi, goʻzal gʻuncha lablari kuladi. — Shuhrat, Shinelli yillar