Қидирув

от Ҳаққоний ҳолатга, ҳақиқатга мослик.

Бу ўринда драматург, шахслар ва ҳодисалар ҳаётда қандай бўлса, унинг ўзидай акс эттириб, бадиий ҳаққонийликка эришади. — ЎТА

Гавҳар хаёлида бирлаштира олмаётган икки ўтли истак — отасига ёрдам бериш, айни вақтда, ўз идеалларига содиқ қолиш истаги — ҳаққонийлик масаласига келиб бирлашди-ю, ҳаяжонидан эти жимирлаб кетди. — П. Қодиров, Уч илдиз

сфт. 1. Ҳақиқатга тўри келадиган, асл ҳолатига мос, мувофиқ.

Энг асосий гап ҳаётни ҳаққоний, у қандай бўлса, шундай акс эттиришдадир. — Газетадан

Юрагидагини тўкиб солаётган қизнинг ҳаққоний сўзлари Шерзод Қамбаровичга оғир ботарди. — Ў.Усмонов, Сирли соҳил

Матбуотда халқ ҳаёти ва қилмоқ аҳволига доир ҳаққоний бир сўз ҳам ёʻқ. — Ойбек, Нур қидириб

2. Ҳақ, асосга эга; асосли, ҳақли.

Ҳаққоний танқид — ишдаги нуқсонларни бартараф этишнинг таъсирчан воситаси. — Газетадан

Китобхонлар нашриётлар олдига катта ва ҳаққоний талаблар қўйишади. — Газетадан

Шу ўринда ҳаққоний савол туғилади. — Шарқ юлдузи

от 1. айн. Ҳаққонийлик.

— Бу катталаринг баъзи вақт-да ҳаққониятдан чизи тойиб кетади, — деди Али тажанг жиддий, — қани, кўрамиз! — Ойбек, Қуёш қораймас

2. аим. Ҳақиқат.

Бу ҳаққониятга тўғри келади. Ҳаққониятга зид хулоса.

от Адолацизлик, ноҳақлик, ноҳақ (нотўғри) иш.

у ҳаққонияцизликка чидай олмайди.