Қидирув

1. Сўзлаш қобилиятидан маҳрум бўлган; тилсиз, соқов, гунгалак.

Гунг одам.

Тегирмонга буғдой солдим, Кам эканин билмадим, Шу кишига лапар солдим, Гунг эканин билмадим. — Оқ олма, қизил олма

Гунг дарвеш қабр тепасида ўтириб, узоқ тиловат қилди. — О. Ёқубов, Кўҳна дунё

2. кўчма. Сўзлаш, гапириш ҳуқуқидан маҳрум бўлган; тилсиз, эрксиз.

Подшо хизматидаги инсон гунг ва шол бўлиши керак экан. — Ойбек, Навоий

Атроф ёлғон билан тўлганда, Ичга ютиб титроқ, нолани, Катталар гунг бўлиб қолганда, Қутла чин сўз айтган болани. — Х. Даврон, Тунги боғлар

от Соқовлик, тилсизлик;

туғилишдан соқов бўлмоқ.

от Қора-сариқ тусдаги, қора-сариқ; қўнғир.

Раънонинг сочи гунгурт қора, яъни қуёшсиз жойда қора кўринса ҳам, қуёшда бир оз сарғиш бўлиб кўринар эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

от с. т. Гунг.

Шоҳимиз бебахт. Унинг оламга довруғи кетган якка-ю ягона сулув қизи туғилган кунидан бери гунгалак бўлиб юради. — Эртаклар

Ҳай-ҳай ўлан, ҳай ўлан, Дўнгалакми, ёр-ёр, Куёв поччам сўзламайди, Гунгалакми, ёр-ёр. — Ё. Жўраев, Ислом, хотин-қизлар, фолклор

сфт. с. т. -дек Жуссаси катта; гавдали, гумбаздай.

— Зовур қазиётганларнинг қаери сиздан кам. Гавдангиз гунгурсдай, бир йигитча қувватингиз бўлса, оғиримизни енгил қилишингиз керакмасми! — деди Валижон Асқаралига. — Ҳ. Назир, Олмос

Соатовга қоронғида гунгурсдай бўлиб кўринаётган ҳар бир адир, ҳар бир тепанинг тагида бир гап бордек туюлар эди. — Х. Султонов, Онамнинг юрти