«ғусса» бўйича 21 та натижа: Ўзбекчадан
от Ғам-алам, қайғу.
Сой шалоласи ҳаётнинг ўзидек жўшқин, кучли. У Ойсулувнинг ғуссасини ютиб, бир текис шўх-шўх шарилларди. — С. Анорбоев, Оқсой
Ёʻлин ёʻқоца одам — муҳаббатга суянгай, Ғуссага боца одам — муҳаббатга суянгай — А. Орипов, Биринчи муҳаббатим
сфт. Ғам-ғуссага ботган; ғам-аламли.
Онанинг юзида мулойим, айни пайтда ғуссали белгилар намоён бўлди. — Ж. Абдуллахонов, Хонадон
Одобли, маданиятли ҳар бир киши ўзининг хушмуомаласи билан ғуссали кишининг дилини чоғ қила олади. — Н. Валиева, Тиғ яраси битар-у
сфт. Ғам-ғуссаси ёʻқ, ғам-ташвишдан холи; ғамсиз.
Ғуссасиз юрак.
русчагорести и печалиинглизчаmisfortunes and sorrows, trials and tribulationsфрансузчаmisères, chagrinsарабчаكُرُوبٌ, بَلَايَا, مَصَائِبُ
орсизлик Орияти, ори ёʻқлик. Отанинг ўлими ҳақидаги машъум сўзлар ғам-ғусса ёки дард-алам билан эмас, маст-аласт бақириққа қўшиб, орсизлик билан ўқилмоқда эди.
ғурбатхона Қайғу-алам макони, ғам-ғусса кўп бўладиган жой. Нима қилиб бу ғурбатхонага келиб қолдиларинг? Н. Сафаров, Уйғониш [Ғофир:] Бу ғурбатхонада нотавон й
дўн эск. 1 Айланмоқ, ўхшамоқ; бир томондан иккинчи томонга ўгирилмоқ. Ёнмаган қорлар ёнар, Тушларим ўнгга дўнар. Шарқ юлдузи Тошга дўнди ёстиқлар, ғам-ғу
малол Оғир олиш, оғирсиниш ҳисси ёки ҳолати; малоллик. Ташвиш, ғам-ғусса. Кундузи ҳам, ҳатто тунлар ҳам, Узоқ мендан ғам, андуҳ, малол. Ғайратий Малол келмаса
аччиқ Таъми оғиз-тилни ачитадиган, ловуллатадиган. Аччиқ гармдори. Фарғона водийсидан бошқа жойларга экиладиган турп негадир аччиқ таъм, тахир мазага эга бўлад
дард Жисмоний азоб; оғриқ, касаллик. Оғир дард. Дард кўрмоқ Дардга чалинмоқ Дардни яширсанг, иситмаси ошкора қилади. Мақол Дард чекмаган дори қадрини билмас. Мақо
Уч ўғилга отасидан қолган бир хумча олтин ва уларнинг тақдири ҳақида ҳикоя қилинади. Эртакда мардлик, адолат ва дўстликнинг қадр-қиммати очиб берилади.
Ушбу эртакда камбағал йигит Варқа ва подшоҳнинг қизи Гулшоҳнинг муҳаббати ҳақида ҳикоя қилинади. Улар бир-бирларини севишади, аммо подшоҳ уларнинг бирга
Бу эртакда Зулайҳо исмли аёлнинг ҳасади туфайли кўп азоб чеккан Ҳурилиқо исмли қизнинг саргузаштлари ҳикоя қилинади. Унинг садоқати ва сабри охир-оқибат ба
Навоий ва бир қиз ўртасидаги муҳаббат қиссаси Ҳусайн Бойқаро томонидан фош этилади. Подшоҳнинг аралашуви уларнинг тақдирини ўзгартириб юборади.
