Qidiruv

ot 1. Qoʻylarning ket tomonida son bilan bel oʻrtasida oʻsgan, asosan dumaloq shaklda koʻrinuvchi yogʻ qismi.

Semiz qoʻyning dumbasi katta, Semiz odamning — suhbati. — Maqol

Yolgʻiz qoʻyni haydash nuqul azob. Boʻynidan surgayman —

yoʻq, dumbasiga arqon solib tortaman — yoʻq. — Oybek, Tanlangan asarlar

Raʼno tomorqada dumbasi serkillagan, jingalak yungli qoʻzichoqlarga maysa yulib berayotgan edi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

2. Qoʻy tanasining shunday qismidan chiqqan yogʻ.

Dumba toʻgʻramoq. Dumba eritmoq. Uzoqdagi dumbadan yaqindagi oʻpka yaxshi. — Maqol

Qaynonaning maslahati bilan dokaga dumba oʻrab, chaqaloqqa soʻrdirishdi. — Mirmuhsin, Jaholat panjasi

Mamat qassob ogʻrinibgina yarim kilodan oshiq dumbani taroziga tashladi. — Yoshlik

3. Odam tanasining son bilan bel oʻrtasidagi yumshoq orqa qismi.

Kimdir skameykaga gazeta solib oʻtirgan ekan, dumbasining izi tushib qopti. — X. Toʻxtaboyev, Shirin qovunlar mamlakati

погов. лучше легкие (ливер), находящиеся вблизи, чем курдюк, находящийся вдали, ≈ лучше синица в руках, чем журавль в небе.

sft. 1. Dumbasi bor, katta dumbali.

Dumbali qoʻy.

Sherbekning vazifasi ham mayin junli, ham dumbali duragaylar urchitishdan iborat. — S. Anorboyev, Oqsoy

2. ayn. Dumbador.

3. Dumba toʻgʻrab solingan.

Dumbali somsa.

sft. Katta dumbali.

Dumbador qoʻy.

Choʻpon lorsillagan, dumbador qoʻylarini soy tarafga haydadi. — Gazetadan

sft. 1. Dumbaloq oshmoq ayn.

2. Umbaloq oshmoq

Oʻrtaga qiltiriq bir bola chiqadi va havoda chir aylanib, dumbaloq oshib sakrab, hammaga taʼzim qiladi. — T. Obidov, Yusufjon qiziq

Moviy osmonda soʻfitoʻrgʻaylar dumbaloq oshar, goh yerga tushib, yashil maysalarda yoʻrgʻalab oʻynar va tinmay vijirlashar edi. — O. Yoqubov, Bahor kunlaridan birida

ot Dumba yogʻi va jigardan tayyorlangan ovqat yoki gazak.

Zargarov, yaqin bir oy boʻladi, chorak kam bir litr xushboʻy vinoni dumba-jigar bilan ichgani asrab yurar edi. — A. Qahhor, Oʻjar

— Dumba-jigar bilan kabob olib keldim, — dedi Sayfi. — B. Rahmonov, Yurak sirlari