ot
1.
zid.
Qarashlari, dili, ish faoliyati yaqin boʻlgan, inoqlik, ahillik bilan bogʻlangan ikki yoki undan ortiq kishining har biri; oʻrtoq. dushman.
Qadrdon doʻst. Chin doʻst. Qiyomatli doʻst. Vafodor doʻst. Oʻz doʻstim deb sir aytma, doʻstingning ham doʻsti bor. — Maqol
Doʻst safarda bilinadi, Ogʻa-ini — kulfatda. — Maqol
Doʻst qidir, doʻst top jahonda, Doʻst yuz ming boʻlsa, oz. — E. Vohidov, Muhabbat
2.
Yaqin, tanish, oshno.
Mana bu doʻstim bilan men daryodan oʻtolmay qoldik. Shu yaqindagi qishloqqa non soʻrab bordik. — I. Raxim, Chin muhabbat
Oʻrta Osiyo xalqlari: oʻzbek, tojik, turkman, qirgʻiz, qoraqalpoq va qozoqlar bir-biri bilan inoq va doʻst boʻlib yashaganlar. — Gazetadan
3.
Murojaat qilish shakli.
Xoʻsh, taqsir, nega xomushsiz? — E, aziz doʻstim, sal qiynalibroq qoldim. — N. Safarov, Hayot maktabi
4.
Diniy tasavvufda: Alloho, ey xudo.
Har zamon yaqin-yiroqdan gadoy tovushi eshitiladi: Hey doʻst, shaydullo, banomi ollo, sadaqa raddi balo, baqavli rasuli xudo. A. — Qahhor, Bemor