По запросу «churuk» — результатов: 10: с: Узбекский
ot s. t. Eski, juldur, chirib ketgan.
Churuk toʻn. Churuk mahsi.
Churuq koʻrpacha tashlangan sandiq, polos — uyning bor jihozi shu. — Yoshlik
Churuk kostyum kiyib olgan kishi ayniqsa xirillab koʻp gapirardi. — Sharq yulduzi
sft. s. t. Ortiq darajada ezma.
Nima qilib bu ezma-churukni sudrab yuribsiz, beti qursin. — S. Ahmad, Soʻnggi nusxa
болтливый; пустомеля; болтун; ◊ ezma-churuk надоедливо болтливый, многословный; пустомеля, пустослов.
ilma-teshik Teshik-yorigʻi koʻp, hamma yogʻi teshik-yoriq; eskirib titilib ketgan. Ilma-teshik chelak. Egnida bir bari tirsagidan, bir bari tamoman yoʻq, ilma-teshik boʻz
yamoq-yasqoq Yamalgan-chatilgan; churuk. Yamoq-yasqoq koʻrpalar. Yamoq-yasqoq olacha yaktaklar. Oybek, Navoiy Yamash, tikish, tuzatish ishlari. — Onam yaqin va uzoq mahal
yamoqchi Oyoq kiyimlarini tuzatish, yamash ishi bilan shugʻullanuvchi kosib. Usta Abdurahmon: — Ha, Roziq yamoqchining qizlari oʻqib, shahar soʻrarmidi! — deb urishib ber
kalish Nam oʻtkazmaydigan, odatda mahsi, botinka kabi poyabzallar ustidan kiyiladigan, rezinadan ishlangan oyoq kiyimi. Bolalar kalishi. Kattalar kalishi. Qiz paranji oʻr
xurmacha Kichik xurma. Kechqurun ayam bir xurmacha qatiq koʻtarib keldi. S. Siyoyev, Yorugʻlik koʻchma s. t. Qorin, oshqozon. — Toʻxta, toʻxta, ey nonkoʻr. Xurmachangga l
