Поиск

sft. 1. Choʻl-adirlarda oʻsadigan baland, boshoqli, yem-xashakbop oʻsimlik; chalovning bir turi.

Siz gaplashib oʻtirganda, chiy orasidan qarab turdim. — Sh. Xolmirzayev, Bodom qishda gulladi.

2. Qamishdan yoki savagʻich poyasidan ip, sim bilan qatorlab bogʻlab toʻqilgan qurilish materiali.

Chiy bilan oʻralgan hovli. Chiy bilan toʻsmoq. Chiy devor.

Chiy tutilgan koʻchma yaslida qarqunoq bolalarining qigʻ-qigʻlashiga oʻxshab chaqaloqlar yigʻisi eshitilmoqda. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

ot Togʻli yerlarda oʻsadigan yovvoyi olcha va uning mevasi.

Toshkentlarga posilkalar solayin, Yor yemakka chiya, olma olayin. — Qoʻshiqlar

Gʻir-gʻir shamol esadi, qoraqand, chiyalarning yoqimli isi anqiydi. — S. Murodbekov, Yovshanisi

ot s.t. Oyoq, tuyoq izi; iz, yoʻl.

Otga soldi arpa bilan iyirni, Qor yoqqanda, karvon solar chiyirni. — Alpomish

1. погов. скорпион

2. перен. злоязычный человек

taql. s. Joʻjalarning yoki baʼzi qushlarning chiyillashidan chiqadigan ovozni ifodalaydi.

taql. s. Joʻja, sichqon va shu kabilarning ovoziga oʻxshash ingichka, oʻtkir yoqimsiz ovozni bildiradi.

Chiy-chiy qilmoq.