Qidiruv

sft. 1. Cheki, chegarasi, oxiri, poyoni yoʻq; poyonsiz, bepoyon.

Cheksiz fazo. Cheksiz paxta dalalari. Cheksiz miqdor (mat.).

Bir ozdan keyin Kumri cheksiz dashtga ishora qildi. — Mirmuhsin, Qumri va Tamanno

2. koʻchma Cheklanmagan, juda katta; bitmas-tuganmas; benihoya; chuqur.

Cheksiz sadoqat. Cheksiz imkoniyatlar.

Buzruk eshonning Hamzaga nisbatan adovati cheksiz edi. — K. Yashin, Hamza

Men cheksiz hayrat va diqqat bilan Hilolaga tikildim. — O. Moʻminov, Xiyobondagi uch uchrashuv

[Ayaning] Dardli koʻzlarida cheksiz alam, lablarida u ne iz taʼna. — O. Yoqubov, Diyonat

1. 1 Davomli narsa yoki hodisalarning eng soʻnggi chegarasi, oxiri, nihoyasi, poyoni

Yoʻlning cheki. Cheki yoʻq dasht. Chek nuqta. Chek yoʻl

Oʻz yerining cheklariga bosib tikan — Gʻ. Gʻulom

2. koʻchma 2 Yoʻl qoʻyilishi mumkin boʻlgan chegara; meʼyor. ■■

Har narsaning cheki bor. Chekdan chiqmoq. Donolikning cheki yoʻq — Maqol

Qurollanishga tezroq chek qoʻyish lozim — Gazetadan

U dahshatli xayollarga chek qoʻyib, darhol institutga otlana boshladi — Gazetadan

ot 1. Cheksiz boʻlishlik, bepoyonlik.

Osmonning cheksizligi. Sadoqatning cheksizligi.

2. mat. Cheksiz miqdor.

Cheksizlikka intiluvchi son.

inexhaustible source

ot Bir marta chekiladigan, bir chekishga yetarli, bir chekishli.

Bir chekim nos.

Turdiboy undan bir chekim nos olib, chekmoqchi boʻlib, burnining yaqiniga keltirib, Elmurodga tikildi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

sft. Narsalarning, joyning oʻrta qismiga, markaziga nisbatan eng cheti, chetki tomoni; yon, yoqa, qirgʻoq, chet.

Ayvonning chekkasi. Yoʻlning chekkasi. Chekkadagi odam

Yoʻlning chekkasida qator teraklar saf tortgan. — Gazetadan