фл.
1.
Истак-талабни бажаришга кўрсатма бермоқ; буйруқ бермоқ, амр, фармон қилмоқ.
Иш буюрмоқ. Болани ишга буюр, кетидан ўзинг югур. — Мақол
Ишёқмасга иш буюрсанг, Сенга ақл ўргатар. — Мақол
Унинг нозиклиги, кўҳликлиги ҳурмати аяб, енгил-елпи ишларни буюрарди. — С. Аҳмад, Уфқ
Мен ҳазрати олийлари буюрган Мадраса тарҳини чизиш билан бандмен. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
Ҳоким ясовулни чақириб, ёʻлга ҳозирланишни буюрди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Ўлимга буюрдингиз, бизнинг нима гуноҳимиз бор экан? — Луқмони Ҳаким
2.
Бирор нарсани тайёрлаб бериш учун мурожаат қилмоқ; буюртма бермоқ, буюртирмоқ.
Палто буюрмоқ.
Муҳиддин толеига официант ҳам тез кела қолди. Чой ва овқат буюрди. — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди
Келин пошшага тилла узук буюрдингизми? — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Туфлини дарҳол гиламга қўйиб, кийиб кўрди: — Ўзимга буюртирилгандай! — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар
3.
Топширмоқ, бермоқ (қонун ёʻли билан).
Нафақа керак бўлса, даромадимнинг ярмини олинг, лекин болани тинч қўйинг. Бермайман, овора бўлманг! — Нега? Болани онага буюради-ку! — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
4.
тиб.
Тавсия қилмоқ, ёзиб бермоқ, (дори-дармон, парҳез ва шу кабилар ҳақида).
Парҳез буюрмоқ.
Фақир бу сабилга оғуштабиз, баважҳ дафъи савдойи табиб буюрган. — Ҳамза, Танланган асарлар
Менми? Менга нима ром келишини ўзим ҳам билмайман. Лекин докторлар коняк буюрадилар, майли, коняк бўлсин. — Ойбек, Танланган асарлар
5.
Бирор иш, топшириқ билан бирор жойга юбормоқ, жўнатмоқ.
Хушрўй хизмат-чини ўчоқ боши юмушларига буюриб, чойни ўзи қўйди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Ўзбек ойим бурчакда бола кўтариб ўтирган Зайнабдан чақалоқни олиб, уни жомни тўкиб келишга буюрди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Хизмат деса жуда абжир бўламан, Нима буюрсангиз, ишлаб келаман. — Муродхон
6.
Тақдир қилмоқ; хоҳламоқ, истамоқ.
Тангрининг буюргани шу экан. Лекин, Меъмор, сиз яхши одамсиз, дилимга ёқасиз. — Мирмуҳсин, Меъмор
— Ўғлим, кўнгил буюрган ишдан зарури бўлмайди, — деди раис Тошпўлатовга. — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди
