от 1. Косибларнинг кўнни, терини тешиш учун ишлатадиган ёғоч сопли, нина учли металл асбоби.
Ҳунари ёʻқ кишидан Бигизи бор ямоқчи яхши. — Мақол
Уста пичоққа ёлчимас, этикдўз — бигизга. — Мақол
Чол бигиз билан тасмани тешаркан, муртида кулиб қўйди. — Ёшлик
2. Найзадек, нинадек учли, ингичка нарса.
Юраги бигиз санчилгандай оғриди. — Шарқ юлдузи
Оқ қайинга суяниб, махорка чекиб турган бигиз мўйлов йигит саҳнадан асло кўз узмади. — А. Муҳиддин, Оташ қалбли қиз
3. Ништардай ўткир, аччиқ сўз, таъна; койиш.
[Ёʻлчи:] Андак инсоф керак, уят керак. Чолнинг меҳнатда чириган кўксига бигизни қадайверманг! — Ойбек, Танланган асарлар
- Бармоқни (ёки қўлни) бигиз қилмоқ
- Тили бигиз Аччиқ сўзли; баджаҳл, қаҳрли. Не-не тили бигиз келин-аймоқ, эр қилиб, эрга ёлчимаган қизлар борки, эшик қолиб туйнукдан заҳрини сочиб кетади. — Шуҳрат, Умр поғоналари