ot 1. Narsalarga bezak, ziynat berish bilan shugʻullanuvchi shaxs.
Uning kashtachi va bezakchi, toʻquvchi va tikuvchi, kulol va miskarlari dovrugʻi uzoq-yaqinlarga maʼlum. — Gazetadan
Bir ozdan keyin Doʻstmat ham chiqib, bezakchi qizdan qarz soʻragani rassomlar xonasiga yoʻl oldi. — N. Aminov, Qahqaha
2. koʻchma Ziynat, koʻrk beruvchi; obroʻ keltiruvchi.
Xotin — uy bezakchisi, Er — uy koʻmakchisi. — Maqol