от 1. тар. Қадимда ёʻлларда карвонлар ва ёʻловчилар тўхтаб дам оладиган махсус жой, манзил.
Отабек бир неча бекатга меҳмонларни кузатиб бориб, сўнгра қайтмоқчи эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
У [Тўрғай] ўзига маълум бўлган икки бекатда отни ўзгартирди. — Мирмуҳсин, Темир Малик
2. тар. Почта стансияси.
Хат ҳам тез келмайди, баъзан бекатларда ёʻқолиб кетади. — Ж. Шарипов, Хоразм
3. Ёʻловчиларнинг бирор транспорт тури (масалан, автобус, трамвай ёки метро)га чиқиш ва ундан тушишлари учун белгиланган жой.
Автобус бекати.
Ер ости бекатлари пардозида кулолчилик санъати намуналаридан кенг фойдаланиляпти. — Газетадан
Эшаклар дикир-дикир ёʻрғалаб, Косондан чиқди ва темир ёʻл бекатига қараб бурилган ёʻл бўйлаб кетди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши
4. кўчма Ҳаётда босиб ўтиладиган ёʻлнинг маълум босқичи, марраси.
Ҳаётнинг умумий оқими билан бирга ҳамиша олға интилиб, янгидан-янги бекатларни босиб ўтаётганини, улуғ манзил сари ҳормай-толмай сузаётганини эслаб, қалби севинч ва қувонч билан тўларди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли
Янги йил бўсағаси уларнинг яна бир бекати гўё. — Саодат