Қидирув

от 1. бот. Иссиқ мамлакатларда ўсадиган, атиргуллилар (раънодошлар) оиласига мансуб, хушбўй мевали дарахт.

Боғнинг турли жойларида ҳар хил мевали дарахтлар: нок, ўрик, беҳи, жийда ва ҳоказо анчагина. — Ойбек, Танланган асарлар

Моҳидил қайтиб ҳовлига тушаётганида, беҳи шохи шитирлаб кетди. — С. Зуннунова, Гулхан

2. Шу дарахтнинг олмага ўхшаш меваси.

Сидиқжон уни [онасини] кузатиб қайтиб келганида, ток остидаги эски сўрида сочилиб ётган беҳиларга кўзи тушди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Хонани зира, долчин, беҳи, зиғир мойининг хуштам ҳиди қоплади. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди

сфт. эск. кт. Яхши, дуруст; афзал.

Уларнинг олдида менинг гумроҳлигим беҳроқ! — С. Сиёев, Ёруғлик

1. Бирор нарсани сезиш, ҳис этиш қобилиятини ёʻқотган, жонсиз, ҳиссиз.

Беҳис бармоқлар.

2. кўчма Ҳис-туйғудан маҳрум, завқ-шавқсиз.

Беҳис одам,

Уста Сирожиддин Тўйчи ҳофизга жўр бўлиб юрган вақтларидан бошлаб то шу маҳалгача: Қассобдан шоир чиқмаганидек, беҳис чалинган ғижжак арра тортишдан фарқ қилмайди, — деб юради. — Мирмуҳсин, Созанда

от Раънодошлар (атиргуллилар оиласи)га мансуб, барглари тўгарак ёки узунчоқ бута.

Ўзбекистонда беҳигулнинг эрта баҳорда гуллайдиган тури хушманзара ўсимлик сифатида истироҳат боғларига экилади. — Ўзме

от Жаннат.

Сахий хор бўлмас, Бахил беҳиштга кирмас. — Мақол

Бай-бай-бай, ҳусн-у латофатини қаранг, беҳишт қизларидек, ҳур-у ғилмонларидек. — Х. Тўхтабоев, Йиллар ва ёʻллар

Сенинг оғушинг офтобнинг ётоғига ўхшайди, баданингдан беҳишт ялпизининг бўйи келади, кўкрагингдан олма ҳиди анқиб туради. — Ёшлик

рвш. Сон-саноғига етиб бўлмайдиган, саноғи ёʻқ; ҳисоби ёʻқ, ҳисобсиз.

Узоқда, тоғ ёнбағирларида, беҳисоб қоракўл қўйлари ўтлайди. — Мирмуҳсин, Ҳамзаободда

Ёрматнинг қизи унга беҳисоб текин пул манбаи очган эди. — Ойбек, Танланган асарлар