боғл. 1. Зид маъноли гапларни, гап бўлакларини бир-бирига боғлаш, қиёслаш учун хизмат қилувчи сўз.
У содиқ қул, балки ундан баттар одам эди. — Ойбек, Танланган асарлар
Ёлғиз ўзи эмас, балки бутун косиб аҳлининг аҳволи пачава эканини очиб ташлади. — Ойбек, Танланган асарлар
Кучлилик — курашда йиқитишда эмас, балки ғазаби келганда, ўзини босиб олишдадир. — Фан ва турмуш
2. крш. с. Гумон, тахмин маъноларини билдиради.
Балки, маҳалласидан ҳам хотинлар келгандир. — С. Зуннунова, Олов
Балки, кутар мени бир қиз, кўзёшлари оқизоқ. — Шарқ юлдузи
Балки, бу қиз Она бўлур туғилажак ўғлимга. — Миртемир