fl.
1.
Butunni boʻlmoq, tarkibiy qismlarga boʻlmoq, boʻlaklamoq.
Tuxum sarigʻini oqidan ayirmoq.
2.
Turiga, naviga qarab boʻlmoq, ajratmoq.
Toʻy bekasi, Mirzakarimboyning xotini, ayollarni uch guruhga ayirgan edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
3.
Xillab alohida qilmoq.
Bobo Qambar dutorga loyigʻini ayirib olib, yoʻnib charxlayapti — Yusuf va Ahmad
4.
Uzoqlashtirmoq, ajratmoq.
Bolani koʻkrakdan ayirmoq.
— Mayli, oyi, siz mani besh-oʻn kun bagʻringizdan ayirmang. Orzum shu — dedi Gulnor. — Oybek, Tanlangan asarlar
Figʻonkim, gardishi davron ayirdi oʻz diyorimdan. — Furqat
5.
Mahrum qilmoq, judo qilmoq.
Uni yor oldiga kirish minutining yaqinligi, yor nafasining yaqinligi es-hushidan ayirayozgan edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Bir gal tark et, falak, uduming — oshiqdan ayirma maʼshuqni. — A. Sher, Qadimgi kuy
6.
Ajrata bilmoq, farqiga bormoq.
— Man, man! Dardingda kuygan dadangman! — Gulnor oʻz dadasining tovushini bazoʻr ayira bildi. Oybek, Tanlangan asarlar.
Yasama karomatchining isitma bilan oshqozon kasalini ayira olmasligini qayoqdan bilsin. — Mushtum
7.
Oraga tushib ajratmoq.
Soʻz taʼsir qilmagach, oʻzi [domla] olomon orasiga kirib, odamlarni ayira boshladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
8.
Ayirmachilik qilmoq, turli koʻz bilan qaramoq.
Biz millat ayirmaymiz. — P. Tursun, Oʻqituvchi
9.
mat.
Ayirish amalini bajarmoq, bir sondan ikkinchi sonni olmoq, ajratmoq.
Oʻttizdan oʻn beshni ayirmoq.
