ot 1. esk. Janob, janoblar (murojaatda).
U aʼyonlarga qarab: — Ketdik, afandilar! Hokim tura kechki salqinda keladilar, — dedi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
2. esk. Kishi nomiga qoʻshilib, hurmat bildiradi yoki kishi nomining tarkibiy qismini tashkil etadi.
Fosih afandi soʻriga emas, izvoshga chiqdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Komandir afandi telegramma berishni bilmas ekanlar. — A. Umar, Muxtor
3. esk. Oʻqituvchi, muallim.
Elmurod.. uning [Sotvoldining] Muallim oʻzimizniki.. Afandimning tuprogʻi shu yerdan olingan deganini esladi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
4. Afandi (Xoʻja Nasriddinning epiteti).
5. s. t. hazil. Ishidan yanglishib, kulgili ishlar qilib yuradigan odam haqida.
Afandi odam. Afandi ekansiz-ku!
6. s. t. Latifa, anekdot.
U [Sidiqjon] endi.. askiya va afandi aytishar, ishga doir gaplarga aralashib, birovning fikrini quvvatlar yoki rad qilar, oʻz fikrini aytar edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari