fl. 1. Biror narsaning sifatini, holatini yuqori darajaga koʻtarmoq, ilgarigidan yaxshiroq holga keltirmoq; tuzatmoq.
Yozuvni yaxshilamoq. Ishlarni yaxshilamoq. Mehnat intizomini yaxshilamoq. Ekin navlarini yaxshilamoq.
Oʻgʻli uylangandan keyin roʻzgʻorni yaxshilab, ovqatlarni moʻl-koʻl qilibdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Yaxshi sifatlar bilan baholamoq, gapirmoq.
U sizni doim yaxshilab yuradi. Birovni orqasidan yomonlash oʻrniga yaxshilagan maʼqul.