от 1. айн. Хотир 1.
Хотираси кучли одам.
Зиёда тийрак қора кўзлари билан кулди ва шу қиёфада Заргаровнинг хотирасига ўрнашиб қолди. — А. Мухтор, Бўронларда бордек ҳаловат
2. Бирор кимса ёки нарса ҳақидаги ёдда, эсда сақланган таассурот.
Саёҳат хотиралари.
У [Мансур] Боғишамол нафасини, ўтмиш сўқмоқларида қолган бебаҳо болаликнинг азиз хотираларини олиб келган бу йигитга ҳавас билан қарар эди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
3. Эсдалик, ёдгорлик.
[Ботир Дилбарга:] Салом! (китобни узатиб) Мендан сизга хотира. — Н. Сафаров, Ҳаёт мактаби
[Чақалоқнинг] Отини Шавкат қўяман! Шавкат! Шавкатли кунларимдан хотира бўлсин! — дерди [Алимардон]. — Ў. Ҳошимов, Баҳор қайтмайди
4. Хотира (хотин-қизлар исми).
- Хотира дафтари Хотира, эсдаликлар ёзиладиган махсус дафтар. Хотира дафтарларим орасидан ёʻқотиб юрган кўк дафтарчам чиқиб қолди. — Н. Сафаров, Оловли излар