sft. 1. Beeʼtibor; kamsitilgan, tahqirlangan.
Ochman! Yalangʻochman! Xorman! Siz u deb soʻkasiz, bu deb soʻkasiz, bas-da shuncha xoʻrlanganim! — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
2. Nochor ahvolga tushgan; gʻoyat qashshoq.
Hunar — zar, hunarsiz — xor. — Maqol
Hunarli el xor boʻlmas. — Maqol
3. Beqadr, qimmati tushgan.
Bozorda mevalar xor.
- Xor boʻlmoq Beqadr, behurmat boʻlmoq. [Muqimiy:] Haqiqat istaganlar boʻldilar xor, Kimiki muttahamdur, yurtga sarkor. — S. Abdulla, Ota va oʻgʻil
- Xor qilmoq (yoki tutmoq) Beqadr, behurmat qilmoq; ayanchli ahvolga solmoq. Bu uch bolani Nodira xor qilib qoʻyishni istamasa ham, erining faqirligi bunga mone edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon[Oʻzbek oyim Zaynabga:] Kelinni xor tutar ekan, demasinlar, sen ham oʻzingni tuzat! — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar