фл. 1. Улуғлигини қайд этмоқ, мадҳ этмоқ.
Биз фидокорликни улуғлаб, бевафоликни ранж билан қаламга олдик. — Газетадан
У халқнинг яхшиликни улуғлаб айтган ҳикматли сўзлари ва мақолларини жуда усталик билан қайта ишлаб, ўз ижодида фойдаланган. — ЎТА
Ишқни улуғлаш Навоий ва бир қатор мутасаввиф шоирларда ҳам мавжуд. — ЎТА
2. Шаън-эътиборини юқори даражага кўтармоқ.
Меҳнат инсонга фақат моддий фа-ровонлик келтирибгина қолмай, унинг маънавий дунёсини бойитади, ўзини эса улуғлайди. — Газетадан
Эътиқод Али Қушчини инсон ва олим сифатида улуғласа, эътиқодсизлик мавлоно Муҳиддинни тубанлик жарига ирғитади. — ЎТА