Qidiruv

fl. 1. Biror ish-harakatdan toʻxtatmoq, undan oʻzini yoki kimsani qaytarmoq; bosmoq, erk bermaslik.

Koʻz yoshini tiymoq. Koʻzing ogʻrisa, qoʻlingni tiy; iching ogʻrisa, nafsingni tiy. — Maqol

U beixtiyor yenglarini shimararkan, kichkinagina gavdasida tiyib boʻlmas kuch paydo boʻlgandek edi. — A. Muxtor, Tugʻilish

2. Kutib, kutkilab, tergab yoʻlga solmoq; nojoʻya ish, yoʻl va shu kabilardan qaytarmoq: tergamoq.

Siz otamisiz, nimasiz axir, oʻgʻlingizni tiyib olish sira esingizga keladi-mi? — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Yaxshi otadan yomon bola tugʻilsa ham boʻlar ekan. Otasi qandayin nozanin juvon toʻgʻri kelsa ham, koʻz qirini tashlamas edi. Bu bebosh boʻlib ketdi, tiyadigan kishisi boʻlmadi. — Oydin, Mardlik — mangulik

ot Bir soʻmning yuzdan biriga teng pul hamda shunday qiymatga ega boʻlgan mayda chaqa.

Besh tiyin. Oʻn tiyin.

Daromad taqsimotida har bir mehnat kuniga yaqin [taxminan] bir kilodan bugʻdoy, bir soʻm-u qirq yetti tiyindan pul tushdi. — A. Qahhor, Bek

sft. Oʻzini tiyib, bosib, tutib olgan; quyulgan, bosiq.

Tiyiq odam.

ot esk. kt. Qora; qorongʻi.

Koʻzlarim yigʻladi zulfingni koʻrib, Ki yogʻin boshidur tiyra bulut. — Nodira

To yuzing oyi namoyon boʻldi husn aflokida, Rashk oʻtidin tiyra boʻldi roʻzgʻori oftob. — Nodira

Koʻzimni tiyra deb yor, etmas yuziga koʻzgu, Kipriklarimni tigʻ deb, sochiga shona qilmas. — E. Vohidov

minez-qulıq, xarakter

ot 1. Bir yerda tinch turmaydigan, gʻayrati ichiga sigʻmaydigan; serharakat (asosan yoshlarga nisbatan qoʻllanadi).

Tiyrak bir bola armiyadan kecha qaytgan mezbonning yoniga oʻtirib, medalni havas bilan tomosha qila boshladi. — N. Safarov, Toshga bitilgan xat

2. Bardam, tetik, baquvvat.

Saksonlardan oʻtgan, lekin tiyrak chol.

3. Ziyrak, hushyor.

Otasi oʻylanib qoldi: har narsani bilishga qiziquvchan, tiyrak qizimga nima desam ekan ? Y. — Muqimov, Ipak tolasi

Sochlari duv oqargan, ammo koʻz qarashlari tiyrak doktor opa har kuni Sherzoddan qandoq ovqatlanganini soʻraydi. — Oʻ. Hoshimov, Nur borki, soya bor