фл. 1. Тутмоқ 1 феълининг ўзлик нисбати.
Ўқишдан қўл силтаб кетадиган оғир кунларни ҳам кўрди, аммо ҳамма вақт ўзини жар ёқасида ёлғиз кучли қўллари билангина тутиниб турган ҳис қилар эди. — А. Қаҳҳор, Сароб
2. (жўналиш келишиги билан) Бирор ишни бажара бошламоқ, бирор ишга киришмоқ.
Ишга тутинмоқ.
Ёʻлчи қармоқни кўл бўйига суқиб, ўзи хашак йиғиштиришга тутинди. — Н. Юсуфий, Ҳаёт сўқмоқларида
бурнига кўзойнагини қўндириб, ўқишга тутинди. — Шарқ юлдузи