от 1. Ўт олдириб олиш учун хизмат қиладиган майда тараша, пайраҳа ва шу кабилар; тутатқи.
Қуруқ тутантириқ.
[Афанди:] Қозонни осиб қарайдики, ўчоққа тутантириқ ёʻқ. — Латифалар
У сув тўлдириб тайёрлаб қўйилган қумғон тагига олов ёқди. Ҳушёр шогирдлари ҳатто тутантириқ ҳам тайёрлаб қўйишган экан. — Мирмуҳсин, Меъмор
2. кўчма Бирор нарсанинг амалга ошувига, юришиб кетишига сабаб, омил.
Бу учрашув тутантириқ бўлди. Устига чўп ташламаса, ўчиб қолади. Шуҳрат, — Умр поғоналари
Тўғрироғи, тутантириғини Умрзоқ ота тутатибди-ю, бу ёғини Бўтавойлар алангалатибди. — Н. Фозилов, Дийдор
Ўша справкангиз тутантириқ бўлди-ю, ишим юришиб кетди. — Муштум
- Тутантириқ ҳам бўлмайди Жуда оз, кифоя қилмайди, урвоқ ҳам бўлмайди.