sft. 1. Maʼlum tartib, qonun-qoida talablariga javob bermaydigan; tartibga solinmagan; betartib.
Otabek uyga kirganda, yostiq betini tartibsiz soch oʻrimlari bilan chulgʻatib, Kumush uxlar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Katta uyda har xil asbob-idishlar tartibsiz qalashib yotar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Oʻzaro tartib bilan bogʻlanmagan, noizchil.
Yormat hamma narsani, tartibsiz boʻlsa ham, lekin mufassal aytib berdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Uning tartibsiz fikrlari muntazam bir shaklga kirib, voyaga yetdi. — M. Osim, Jayxun ustida bulutlar
3. Intizomsiz, betartib.
Tartibsiz bola.