сфт. 1. Ҳеч қандай шубҳа туғдирмайдиган; аниқ.
Ўзбекистон рассомлари эришган муваффақиятлар шубҳасиз. — Газетадан
2. мод. с. Муқаррар равишда, албатта, сўзсиз.
Шубҳасиз, у ҳақ. Режа, шубҳасиз, бажарилади.
Мен биринчи навбатда тар-бияни улардан [ота-онамдан]
олганман ва уларнинг хислат ва хусусиятлари, шубҳасиз, менга таъсир қилган. — С. Айний, Эсдаликлар
Қўшиғимга илҳом берган қиз Олам-олам ҳайдаб кетди ер. Ким кўрса ҳам уни, шубҳасиз, Пахтазорнинг қаҳрамони, дер. — Т. Тўла