Qidiruv

ot 1. Masjidda azon aytuvchi kishi; muazzin.

Butoqda xoʻroz qichqirar, Mezanada — soʻfi. — Maqol

Mana bugun Sultonboy qishloq soʻfisi azon aytmasdan oʻrnidan turib, tomga qamish bosayotibdi. — H. Gʻulom, Mashʼal

Lektoʻr [lektor] soʻfi azon aytganday qilib gapirarkan. — Yoshlik

Qoʻqonning eski shahariga qarashli bir masjidda bir soʻfi boʻlarkan. — Gazetadan

2. koʻchma Sodda, goʻl, xudojoʻy odam.

— Voy, otasi tushkur-yey, — dedi kula-kula Musa, — men sizni soʻfi, bunday ishlarga eʼtibor qilmaydi, deb yursam, sizda gap koʻp ekan. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Uch-toʻrt xotinli boylarning, ayniqsa, chorbozorchi savdogarlarning besh-oltilab xotinlari erlarini kutib, soʻfi boʻlib oʻtirishadi deysizmi? — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

ot din. ayn. Sufiy.

Soʻfiylarning fikricha, inson nafsga erk bermasligi, uni oʻz vaqtida jilovlay olishi zarur. — Falsafa

Sofia

ot Rasman toʻgʻri, chinga oʻxshab tuyuladigan, aslida yolgʻon tuzilgan (chiqarilgan) xulosa, soxta isbot; makkorlik vositasi.

Sofizm soddadil kishilar qalbida haqiqatga, adolatga shubha uygʻotuvchi, ularni toʻgʻri yoʻldan adashtiruvchi makkorlik qurolidir. — OʻzME

суфизм (философское учение в исламе)

1. din. Sufiylik ruhidagi, sufiylik ruhi bilan sugʻorilgan.

Soʻfiyona dunyoqarash.

Sultonmurod soʻfiyona ruh bilan aytilgan bir gʻazalnigina maqtadi. — Oybek, Navoiy

2. Sodda, xudojoʻy odamlarga xos boʻlgan.

Soʻfiyona koʻrinish.