Поиск

ot 1. Qarama-qarshi jinsdagi odamlarning (er va xotin, yigit va qizning) bir-biriga nisbatan chuqur intim, chin qalbdan va fidokorona iliq munosabat tuygʻusi; ishq, muhabbat.

Sevgi pulga sotilmas, koʻngil pulga topilmas. — Maqol

Muhabbat uning [Gulnorning] yuragini har kun yana chuqurroq egallab, dardini kuchaytirgach, sevgining chin maʼnosini tushuna boshlagandi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Sevgi odamning yuragiga tiniqlik, nur, koʻngliga ezgu orzular soladi deyishadi. — S. Ahmad, Sud

Sevgini tortib boʻlarmi Toshu tarozu bilan — E. Vohidov, Muhabbat

2. Biror yaqin kimsa yoki narsaga nisbatan mehr-sadoqat, mehr-muhabbat tuygʻusi.

Vaqtim chogʻ etgan — Vatan sevgisi! Koʻksim togʻ etgan — Vatan sevgisi! — Yo, Mirzo

sft. 1. Kishining koʻngil qoʻygan dildori; yor, maʼshuq(a), mahbub(a).

[Temirjon] Qanday boʻlmasin, sevgilisining qoʻngʻiroqday tovushini eshitish dardida iztirob chekar, yuragi dam-badam hapriqib turardi. — J. Abdullaxonov, Oriyat

Sevgilim, seni deb kuydim qanchalar, Sevgilim, yurakda dardim limmo-lim. — Yoshlik

2. sft. Sevikli, sevimli, yaxshi koʻrgan.

Sevgili yor.

Hayot, quloqlari yonida sevgili ohangi birdan yangrab ketgandan, shodlik hayajoni bilan talpindi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha