fl.
1.
Sochmoq, purkamoq, sachratmoq (suyuqliklar haqida).
Har oqshom ayasi hovliga koʻloblatib suv separdi. Keyin rayhon isi bilan oʻtkir tuproq hidi butun hovlini tutib ketardi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
Usta vishillatib atir sepgach, mijozining yuzini yelpib, soʻng artib qoʻyadi. — E. Raimov, Ajab qishloq
2.
Bir tekisda sochmoq (kukun holidagi narsalar haqida).
Chuchvaraga murch sepmoq. Goʻshtga tuz sepmoq.
Xolnisa yoziq xamirga bir oz urvoq sepdi-da, oʻqlogʻini aylantirib, yana yoyishda davom etdi. — S. Nurov, Narvon
Bu odam shoshmasdan tuxumni archidi, hafsala bilan tuz sepib, ogʻziga soldi — A. Qahhor, Asarlar
3.
q.x.
Bir tekisda tarqatib sochmoq; ekmoq (don-dun, urugʻ, oʻgʻit va shu kabilar haqida).
Mehnat qilmay rohat koʻrmas, urugʻ sepmay ekin oʻrmas. — Maqol
— Hoy chol, manavi yer oʻlgur shunday yotmasin Ozgina sabzi urugʻi sepib qoʻysangiz-chi? — dedi Toʻxtabuvi. — E. Raimov, Ajab qishloq
4.
koʻchma
Tarqatmoq, sochmoq.
Yogʻdu sepmoq.
Kechaning oltin chechaklari ogʻochlar orasidan nur sepadi. — Uygʻun, Asarlar
Keng, tekis koʻchaga uzoqdan chiroqlar tuman ichida xira, sovuq nur sepadi. — Oybek, Tanlangan asarlar