Изоҳли луғат
· яна 5 та луғатда
фл. 1. Сеҳр-жоду билан эс-ҳушини олиб, ўз измига бўйсундирмоқ (эртак ва афсоналарда).
Буларнинг ҳаммасини сеҳргар Иблис сеҳрлаб қўйди. — Х. Тўхтабоев, Ширин қовунлар мамлакати
2. кўчма Эс-ҳушини олиб қўймоқ, мафтун қилмоқ, ўзига тортмоқ; ром этмоқ.
Ўйнаётган йигит ўз санъати билан даврадагиларни сеҳрлаб қўйган эди. — Н. Сафаров, Оловли излар
Лаълининг катта тим қора кўзлари йигитни сеҳрлаб қўйди. — Д. Нурий, Осмон устуни