фл. 1. Қуймоқ феълининг мажҳул ва ўзлик нисбати.
Кўк чой жонон пиёлаларга қуйилди. Бир кунда икки минг дона ғишт қуйилди. Бронзадан ҳайкал қуйилди.
Тоғ-тошлардан оқиб тушган сувлар кўпириб оқиб, Зарафшонга келиб қуйилади. — Ж. Шарипов, Саодат
Жаҳоннинг қаерида ўт чақнаяпти, қаерида офат-ўлат одам боласини қийратяпти, қаерида замбаракларга ўқ қуйиляпти — ҳеч кимнинг хаёлига келмасди. — С. Аҳмад, Уфқ
2. кўчма Жуда кўп, кучли тарзда (оқим тарзида) келмоқ; ёғилмоқ.
Кўзларига жиққа ёш қуйилиб келди. — М. М. Дўст, Лолазор
Бўғзидан қуйилиб чиқаётган хўрсиниқ кампирнинг елкаларига иссиқ тегарди. — С. Аҳмад, Жимжитлик
Шамси Тўраевич яқинлашаркан, Баширжоннинг юрагига ҳаяжон қуйилди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа
У жуда иштиёқ билан ёзарди, фикрлар ҳам қуйилиб келарди. — Мирмуҳсин, Умид