fl. 1. Qormoq feʼlining birgalik nisbati.
2. Bir-biriga aralash, qoʻshilgan, birlashgan holga kelmoq.
U qor, tuproq qorishib, atalasi chiqqan maydonda choʻzilib qoldi. — S. Anorboyev, Hamsuhbatlar
3. koʻchma Aralashib, qoʻshilib, bir boʻlib ketmoq; aralash-quralash boʻlib, farqini yoʻqotmoq.
Gap qorishib ketdi. Fikr qorishib ketdi.
Uning miyasida ola-quroq mulohazalar qorishib ketdi. — Sharq yulduzi
4. (joʻnalish kelishigi bilan) Belanmoq, boʻyalmoq, botmoq.
Loy va tuproqqa qorishgan jangchilarni tanimoq qiyin edi. — Oybek, Quyosh qoraymas
Tanish zangori durra tuproqqa qorishib yotibdi. — X. Ahrorova, Orifning davlati
Ulim bilan olishganlarning, Jangda qonga qorishganlarning haykalidir! E. Rahim.
5. koʻchma Ovora, band boʻlmoq; kuymanmoq (biror ish-yumush bilan).
Kumushbibi oshxona yumushi bilan qorishib yotgan onasining oldiga bordi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
[Turun:] Obbo, Muhabbat-ey Rosa mehnatga qorishib qolibsiz-da, a? Muncha oʻzingizni urintirmasangiz? — N. Safarov, Hayot maktabi
Roʻzgʻor ishlariga qorishib ketishi ham uncha sezilmas, aksincha, ovutganday boʻlardi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
6. koʻchma Bosh suqmoq; suqilmoq, aralashmoq, qotishmoq.
Janjal boʻlsa, qorishmam. — Hamza
Sen bu ishga ikkinchi marta qorishma. — Oybek, Tanlangan asarlar