Qidiruv

ot Idish, sandiq, yashik va shu kabilar narsalar ogʻzining ochilib-yopilib turadigan, bekituvchi qismi; yopqich.

Choynakning qopqogʻi. Qozonning qopqogʻi. Soatning qopqogʻi. Sandiqning qopqogʻi. Choʻntakning qopqogʻi.

Olimov quyon tushgan yashikning qopqogʻini mahkamlab, Ahmadga uzatdi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

sft. 1. Qopqogʻi boʻlgan, qopqogʻi bor.

Qopqoqli choynak.

Uning ustida choʻntaklari qopqoqli, qaytarma yoqali uzun oq jujun kamzul. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Qopqoq bilan bekitilgan, qopqogʻi mahkamlangan, qopqoqlangan.

Olimov boyagi qopdan ogʻzi qopqoqli, bir yogʻiga sim toʻr qoplangan ikkita yashikni chiqarib olib keldi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar

sft. Qopqogʻi yoʻq; qopqoq bilan berkitilmagan.

fl. Qopqoq bilan bekitmoq, qopqogʻini yopmoq, mahkamlamoq.

Konserva bankalarini qopqoqlamoq. Yashikni qopqoqlamoq. Quduqni qopqoqlamoq. Qopqoqlash avtomati.

[Hamrobibi] Dasturxon yozdi, baqirlab qaynayotgan samovarni keltirib, qopqoqlab qoʻydi. — R. Fayziy, El mehri

fl. Qopqoqlamoq feʼlining majhul nisbati.

fl. Qopqoqlamoq feʼlining orttirma nisbati.