ot 1. Narsalarning ensiz yoki oʻtkir qirgʻogʻi; chet, zih, qir.
Kitobning qirrasi. Taxtaning qirrasi. Kaftning qirrasi.
Bolalar hali togʻning ajoyibotlarini koʻrib toʻymagan, charchoq unutilgan. Baʼzilarining qirra toshlar tilgan oyoqlaridagi ogʻriq bilinmay qolgan edi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar
2. koʻchma Narsalarning mohiyatini belgilovchi xususiyat, tomon.
Sen muhabbat bogʻlagan erkak senga oʻzining yaltiroq qirralarini koʻrsatadi. — A. Qahhor, Sarob
Xuddi shu oʻrinda masalaning yana bir muhim qirrasini izohlash kerakka oʻxshaydi. — Gazetadan
Kechagina oddiy koʻringan narsalar bugun negadir boshqa fazilati, boshqacha bir qirrasi bilan namoyon boʻlar edi. — N. Fozilov, Diydor
3. mat. Geometrik jismni oʻrovchi ikki tekislikning kesishuv chizigʻi; qovurgʻa.
Piramidaning qirrasi.
Agar prizmaning yon qirralari uning asoslaridan biriga perpendikulyar boʻlsa, bunday prizma toʻgʻri prizma deb ataladi. — Chizmachilik
- Qirra burun 1. Oʻtkir qirrali burun. Ular qatorida norgʻil, qirra burun, qoramagʻiz yigit — Hafiz ham bor. — Mirmuhsin, Poʻlat quyuvchilar