от 1. Пичоқ, қилич каби қуроллар солиб қўйиладиган ғилоф.
Пичоқ қини. Бир қинга икки қилич сиғмас. — Мақол
Яхши гап билан илон инидан чиқар, Ёмон гап билан пичоқ қинидан чиқар. — Мақол
Диловаршоҳ қиличини қинидан суғуриб, қизга ҳужум қилмоқчи бўлди. — С. Айний, Дохунда
Ҳар бир маҳбус, қинда ётган даҳшатли тўппончадан ўз пешонасига ўқ узилаётгандек, ваҳимага тушиб қолди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
2. Тугунакни ўраб турувчи баргсимон қобиқ, куртак, ғилоф.
Довучча қинидан чиқибди.
Баҳор эди Ўриклар гулини тўккан, ғўралар қинидан чиқиб, киши еса маза топадиган бўлиб қолган. — Ойдин, Садағанг бўлай, командир.
- Кўзи қинидан чиқмоқ Кўзи олайиб кетмоқ, кўзи ола-кула бўлмоқ Даҳшатли хабарни эшитган Махдумнинг кўзлари қинидан чиқиб кетаёзди. — Ҳ. Ғулом, Машъал