сфт. 1. Уруш-жанжалдан, ғавғо-ташвишдан холи; тинч, бехавотир, хотиржам.
Осойишта шаҳар. Юрт осойишта. Осойишта яшамоқ.
Шундай пайтда кишининг бу хилда осойишта ва ҳатто хотиржам бўлишини тасаввур қилиш қийин эди. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз
Гўзал манзара руҳимизни бардам, асабларимизни осойишта қилади. — Саодат
2. Ҳаяжондан, изтиробдан холи; беташвиш.
Бу қоматни [Фотимани] кўриши биланоқ Элмуроднинг осойишта қалбида нимадир қўзғалди. — П. Турсун, Ўқитувчи
3. Хотиржам, бамайлихотир, босиқ.
Осойишта суҳбат.
— Кимсан ўзинг? Мадамин? — деди Абдурасул анча осойишта товуш билан. — П. Турсун, Ўқитувчи
Сергей ўрнидан туриб, олдинги стулнинг суянчиғига қўлини қўйди-да, осойишта гапира бошлади. — П. Қодиров, Уч илдиз
4. Сокин, ҳаракациз.
Денгиз осойишта дам олмоқда.
Чанг аралаш тутун ҳалқа-ҳалқа бўлиб, кўкка, осойишта бўшлиққа интилар эди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар