«ОМАДСИЗ» бўйича 9 та натижа: Ўзбекчадан
сфт. Омади, толеи паст, бахциз.
Омадсиз одам,
Аравакаш — унинг ҳов ўша уруш давридаги омадсиз ёшлигидан қолган лақаби, холос. — А. Мухтор, Кумуш тола
от Омад келмаслик, муваффақияцизлик,
Омадсизликни тоқат билан енг. — Ёшлик
сфт. Киримсиз; фойдасиз
1. унглüкклич, унглüчселиг; 2. (омадсиз киши) Печвогел м
беиқбол поет. Келажаги порлоқ бўлмаган; омадсиз; иқболсиз. Гарчи яшамадим беиқбол, нигун, Гарчи даврларим нурли, оташли. А. Орипов
улушсиз, омадсиз – не имеющий доля – шаренесс. Уқуссуз киšилäр üлüгсüз турур – Ақл-идроксиз кишилар бебаҳра бо'ladilar – Лишенные разума люди не имеют доли (неудачники
омадсиз, бахцизлик келтирадиган, ўткинчи – неудачный, злополучный – унфортунате. Кüвäнмä қовï қутқа қуš тег уčар – Ўткинчи бахтга ишонма, у қушдек учади – Не пола
ит Уй-рўзғорни қўриқлаш, ов овлаш ва шу кабилар мақсадлар учун сақланадиган тўрт оёқли сутемизувчи уй ҳайвони. Кўппак ит. Ов ити. Катта темир дарвоза остида ч
кўч. м. омадсиз, ёмон одам
