сфт. 1. Вужудга келиши, юз бериши, амалга ошиши аниқ бўлган, шубҳасиз, турган гап.
Аҳмад ичида ўзини койиди нега шошдинг, ахир шундай жавоб олишинг муқаррар эди-ку. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
Иш шу хилда борса, кайфият шу бўлса, ҳадемай капсанчилардан биронта ҳам яккахўжалик қолмаслиги муқаррар эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
2. Қарор топган, турғун ҳолга келган; тайинли.
Муқаррар тартиб. Муқаррар қилмоқ.