Изоҳли луғат
· яна 2 та луғатда
фл. 1. Сариқ тўпгулли, шамолда учиб кетадиган тўзғоқ уруғли ўт; қоқиўт.
Эрта баҳор Ёрқиной кўк териб юрарди. У ён-бу ёнга эланиб, отқулоқ, исмалоқ, момақаймоқ қидирарди. — Р. Раҳмонов, Меҳр кўзда
У худди биздаги момақаймоқ ёки бўта-кўзга ўхшайди. — Газетадан
2. кўчма Юз, бадан тузилиши бўлиқ ва ёқимли кўринишга эга (аёлларга нисбатан).
У момақаймоқ хотинига ҳам қиё боқмасди. — Мирмуҳсин, Умид
Олчинбекнинг таърифига қараганда, Зубайдахон тенги ёʻқ момақаймоқ, офатижон эмиш. — К. Яшин, Ҳамза