und. s. 1. Chaqiriqqa, birov chaqirganda beriladigan javob; ha.
Gʻulomjon turgan yerida labbay! deb javob berdi-da, tashqariga qarab yugurdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Goh telefonga quloq solib, goh oʻtirganlarga qarab turgan sekretar labbay dedi-yu, trubkani qoʻyib, qogʻozlarni titkilay boshladi. — Mushtum
2. yukl. vzf. Nima deysiz?, nima dedingiz? kabi maʼnolardagi soʻroqni anglatadi.
Dunyoda kampirlarning duolarini olaylik-da, labbay? — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi
Handalak oʻgʻirlashdagi tajribalaridan foydalanib, bu yerdagi oʻgʻrilarni tutibdilar-da, labbay? — O. Yoqubov, Er boshiga ish tushsa
- Shoshganda labbay topilmas Shoshilib qolganda nima qilish, nima deyishni bilmaslikni, shunday holatni bildiruvchi ibora. Shoshganda labbay topilmaganidek, shaxdam yurib, xonaga kirishdi-yu, gapni nimadan boshlashni soʻrayotgandek, bir-birlariga qarab qolishdi. — Mushtum