ot 1. Bir kishi oʻtirishi uchun moʻljallangan, odatda, toʻrt oyoqli oddiy moslama, oʻrindiq; suyanchiqsiz stul.
Unsin kursida oʻtirib, mahsi tikadi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Matpano pastak kursiga choʻnqayib, etigini yechdi, choriq kiydi. — S. Siyoyev, Avaz
2. Umuman, stul, oʻrindiq.
Kursini stolga yaqinroq surib oʻtirib, ishini davom ettirdi. — S. Karomatov, Oltin qum
Davronov yozgi teatr zaliga kirganida, bitta ham boʻsh kursi qolmagan edi. — I. Rahim, Ixlos
3. Ustiga dasturxon yopib (yozib), yeguliklar, taom qoʻyiladigan qurilma; sandal.
Ichkari hovlida, keksa Meʼmor atrofida qizi va xotini shumshayib oʻtirishardi; oʻrtada ustiga eski dasturxon yopilgan kursi, kursi ustida non, qand-qurs, choy. — Mirmuhsin, Meʼmor
Kursi ustiga dasturxon yozilib, meva-cheva toʻla patnus qoʻyildi. — Oybek, Tanlangan asarlar
- Qora kursi Sudda aybdor oʻtiradigan joy, stul yoki skameyka. Dora kursida eri bilan oʻgʻlining oʻrtasida oʻtirgan Shirmonxon gʻujanak boʻlib olgan, qimirlamasdi. — S. Zunnunova, GulxanDora kursiga oʻtirayotgan jinoyatchiga oʻxshab qolganidan, yuzlari lovullab ketdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol