сфт. 1. Камолотга эришган, бекам-у кўст, мукаммал.
Муҳаммад Жамол энди сўзни Искандародан бошлади: — Гўзал, келишган ва ақли комил қиз, — деди. — Ойбек, Нур қидириб
ахлоқи, одоби, маънавий фазилатлари уни ҳар бир комил инсонга баравар қилиб кўтарган эди. — С. Айний, Эсдаликлар
2. Комил (эркаклар исми).
- Имони (ёки ишончи) комил Қатъий ишончни билдирувчи ибора. Бу сирли гумбазга неча марталаб тикилиб қолганига имоним комил, зеро у бошқа ёдгорлардан ўзгача. — С. Кароматов, Сўнгги барханАммо Ой-қизнинг ишончи комил эдики, эрта-индин бу ерлар ҳам чамандек яшнайди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли