от 1. Гавданинг бўйиндан қўлгача бўлган қисми; елка.
Отам келиб, хуржунни кифтига олди, мен унга эргашдим. — С. Айний, Эсдаликлар
2. Кийимнинг елкада турадиган, елкани қоплайдиган қисми.
Тешабойнинг таънаси бояги кифти ямоқ қотма чолнинг жаҳлини чиқарди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
- Кифтини келтирмоқ Жуда яхши (ўринлатиб, қотириб) бажармоқ; қойил қилмоқ; бопламоқ. Қўлинг дард кўрмагур ошпазлар ҳам таомларнинг кифтини келтириб юборибди. — Муштум— Аканг айлангур, ҳазиллиям кифтини келтирасан, — Тўламат мўйлов йирик-йирик тишларини кўрсатиб илжайди. — С. Анорбоев, Оқсой
- Якка кифт бўлиб ёки якка кифтлаб Ёнламасига, бир ён билан (оралиқдан ўтиш, юришдаги ҳолатга нисбатан). Ёʻлчи якка кифт бўлиб, халқ орасини ёриб, олдинга ўтди. — Ойбек, Танланган асарларЯкка кифтлаб ўтасан киши, Кўчаларда сонсиз оломон. — Э. Раҳим, Янги қадамЯна якка кифт бўлиб, дарвозадан чиқди ва кўчадан жадаллаб кетди. — Ш. Холмирзаев, Бодом қишда гуллади